چاپ سه‌بعدی یا ساخت افزایشی، مجموعه‌ای از روش‌ها برای ساخت جسم از روی مدل دیجیتال است که در آن ماده به‌تدریج و معمولاً به‌صورت لایه‌لایه شکل می‌گیرد. این فرایند با چاپ تصویر روی کاغذ یا لیبل تفاوت بنیادی دارد؛ خروجی آن یک قطعه با حجم واقعی است و انتخاب مواد و روش ساخت بر استحکام، دقت و ظاهر سطح اثر می‌گذارد. برای استفاده کاربردی، ابتدا باید مشخص شود قطعه برای نمایش ظاهری، بررسی ابعاد یا تحمل بار ساخته می‌شود. نمونه‌ای که برای ارائه طرح مناسب است، الزاماً برای کارکرد نهایی همان محصول مناسب نیست. در طراحی بسته‌بندی، ساخت نمونه سه‌بعدی می‌تواند به بررسی شکل ظرف یا نحوه قرار گرفتن اجزا کمک کند، اما کیفیت چاپ گرافیکی روی آن موضوع جداگانه‌ای است. مطالعه چاپ جعبه این تفاوت میان طراحی ساختاری و اجرای طرح چاپی را روشن‌تر می‌کند. همچنین در مقایسه انواع دستگاه چاپ، باید به هدف و جنس خروجی توجه داشت و صرف اشتراک واژه چاپ را نشانه شباهت فرایندها ندانست. پیش از سفارش نمونه، اندازه‌ها، تلرانس مورد انتظار و نیاز به پرداخت سطح را مشخص کنید. ارزیابی قطعه واقعی در کنار مدل دیجیتال کمک می‌کند خطاهای طراحی زودتر دیده شوند و تصمیم درباره تولید بعدی بر مشاهده عملکرد و تناسب ابعادی تکیه داشته باشد. مدل سه‌بعدی را متناسب با سؤال طراحی بسازید؛ نمونه نمایشی لازم نیست همان آزمون یک قطعه عملکردی را پاسخ دهد. اگر محل اتصال یا تماس مهم است، آن بخش باید با دقت مورد نیاز تعریف شود. روشن بودن هدف نمونه مانع از نتیجه‌گیری فراتر از جنس و فرایند ساخت آن خواهد شد.