چاپ سه‌بعدی می‌تواند در کنار چاپ متداول برای ساخت نمونه‌ای از یک محصول یا بسته‌بندی به کار رود، اما این دو فرایند وظایف متفاوتی دارند. ساخت افزایشی، شکل فیزیکی را از مدل دیجیتال ایجاد می‌کند؛ چاپ گرافیکی، نوشته و تصویر را روی سطح یا برچسب قرار می‌دهد. ترکیب آن‌ها برای بررسی ابعاد، محل قرارگیری اجزا و تناسب طرح با فرم مفید است، به شرط آنکه محدودیت نمونه شناخته شود. آشنایی با مفاهیم چاپ سه‌بعدی کمک می‌کند نمونه ظاهری با قطعه آماده مصرف اشتباه نشود. برای مثال، یک ظرف نمونه می‌تواند محل نصب لیبل را نشان دهد، اما جنس و زبری آن ممکن است با ظرف نهایی متفاوت باشد و برای تأیید چسبندگی کافی نباشد. در چاپ برچسب بطری، ارزیابی نهایی باید روی سطح واقعی یا نمونه‌ای با ویژگی‌های مناسب همان آزمون انجام شود. پیش از ساخت، هدف را مشخص کنید: بررسی اندازه، نمایش ظاهر یا آزمایش عملکرد، هر کدام به دقت و مواد متفاوتی نیاز دارند. سپس مشخصات مدل و فایل گرافیکی را هماهنگ کنید تا طرح در محل درست قرار بگیرد. ارزش این ترکیب در آشکار کردن خطاهای طراحی پیش از تولید بیشتر است، اما نتیجه آزمون نمونه باید فقط در محدوده‌ای تفسیر شود که جنس و فرایند ساخت آن اجازه می‌دهند. پس از اصلاح مدل سه‌بعدی، فایل گرافیکی و ابعاد لیبل را نیز با نسخه تازه تطبیق دهید. تغییر کوچک در قطر یا محل اتصال ممکن است جای طرح را عوض کند. نگهداری شناسه نسخه برای مدل و فایل چاپی کمک می‌کند نمونه ظاهری با هندسه قدیمی ساخته نشود و نتیجه بررسی قابل پیگیری بماند.
کد مطلب : 801
تماس مستقیم با کارشناس فروش
ارتباط از طریق واتس آپ
ارتباط از طریق بله
ارتباط از طریق تلگرام