تاریخ چاپ سه‌بعدی در دهه ۱۹۸۰ با توسعه و تجاری شدن برخی روش‌های ساخت افزایشی پیوند دارد، از جمله استریولیتوگرافی که نام چاک هال با آن شناخته می‌شود. با این حال، چاپ سه‌بعدی یک روش واحد نیست و مسیرهای فنی متفاوتی در شکل‌گیری این حوزه نقش داشته‌اند. یکی از کاربردهای مهم اولیه، ساخت نمونه برای بررسی طراحی بود؛ تبدیل مدل دیجیتال به قطعه فیزیکی می‌توانست خطاهای شکل و اندازه را پیش از تولید نهایی آشکار کند. مطالعه مفاهیم چاپ سه‌بعدی به تفکیک این فرایند از چاپ تصویر روی سطح کمک می‌کند. همچنین ترکیب نمونه سه‌بعدی و چاپ متداول نشان می‌دهد که مدل فیزیکی و گرافیک بسته‌بندی می‌توانند در یک پروژه نقش‌های مکمل داشته باشند. در روایت تاریخی باید میان ثبت اختراع، ساخت نمونه و عرضه تجاری تفاوت گذاشت؛ این مراحل الزاماً در یک سال رخ نمی‌دهند. رشد قابلیت‌ها نیز به مواد، نرم‌افزار و تجهیزات وابسته بوده و نباید فقط با افزایش سرعت توضیح داده شود. نمونه اولیه برای مشاهده ظاهر، با قطعه‌ای که باید بار یا شرایط مصرف را تحمل کند یک نیاز ندارد. این تفاوت هنوز برای سفارش‌دهنده مهم است: پیش از ساخت باید هدف آزمون، دقت و جنس مشخص باشند. شناخت تاریخ این فناوری، تبلیغ درباره جایگزینی کامل همه روش‌های تولید را واقع‌بینانه‌تر می‌کند. ارزش ساخت افزایشی در تناسب با مسئله دیده می‌شود و هر کاربرد باید با کیفیت، زمان و شرایط واقعی استفاده ارزیابی شود، نه صرف تازه بودن یا پیچیدگی ظاهری روش.
کد مطلب : 933
تماس مستقیم با کارشناس فروش
ارتباط از طریق واتس آپ
ارتباط از طریق بله
ارتباط از طریق تلگرام